Villa Villa. Villa, xa pode facer algo máis que escanciar sidra para os colegas e escoitar eloxios, porque Messi, si, é o mellor xogador do mundo, pero Deus non existe (a estas alturas do partido, se existe, mellor que permaneza calado, desaparecido; Deus, quero dicir, non Messi).
A Xavi que o deixen ao seu, co compás e o tiraliñas, e Iniesta invisible, repartindo debuxos e espacios; o lume, qué é o lume? O Arsenal, esos que din que xogan ao fútbol?
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
março
(36)
- Os Rolling xa cumpriron
- Muro de pago, fonte de auga pura
- Volve a caricatura dos banqueiros
- Dous días despois
- (Alarmante) última hora
- As coincidencias existen, amigos
- Galileo seguirá buscando
- Asedio en directo á drag queen
- O sombreiro da pequena
- Fíxense na foto
- Damos crédito, estúpidos
- Noite de marzo
- O cabaré ambulante da democracia
- Sen rastro do avó Carlos
- Os títulos de Alfaro
- Dúas entrevistas a Antonio Orejudo
- A charanga que lle faltou a Trotski
- Leningrad Cowboys go America
- Qué pasa con Wisconsin
- Eles críanse e o Empresario xúntaos
- Hai liberais no pobo (II)
- Un respecto para R.E.M.
- Atención, residentes do arrabalde
- Estudio sobre a creatividade
- Unha humillación sen importancia
- Nacionalicemos a Barreiro Rivas
- Amor non correspondido
- Qué foi da escola holandesa (para os holandeses)
- Os porcos sempre van de cabaleiros
- O tridente oficial
- Expectativas contra o Arsenal
- O mundo despois de Phil Collins
- Antón está de viaxe (XIV)
- O poste repetidor de iniciativas
- A miña pelirroxa favorita con The New Pornographers
- O disco era verde
-
▼
março
(36)
Outro
A seguir
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário