Estou a falar moi ben de Marxophone ultimamente, así que vou falar mal. O logo non me gusta, nada. O círculo, suponse que perfecto para unha casa de discos, non pega coa tipografía, nin vía contraste. A tipografía non anda tan lonxe do que a marca suxire, pero coido que as hai moito máis guapas, máis acertadas, e non necesariamente sucias. Podía ser o logo de Drácula ou o dun taller de reparación de neumáticos. Non vexo a Marx nin a Parlophone (si, a composición é a mesma, inutilmente).
No que non erraron foi no peto e a tinta; se Marxophone é algo así como unha pequena cooperativa de músicos que se autoeditan, é lóxico que partan dunha imaxe de marca efectiva, doada á hora de aplicala en web e económica en imprenta. Nada máis.
_
Nenhum comentário:
Postar um comentário