O de hoxe é un día tráxico, un día de loito do que o mundo enteiro tardará en recuperarse, pois o peso de dito loito afundirá mesmo aos máis fortes corazóns. Non hai para min diferenza, permítanme unha comparación que só é frívola en apariencia, entre os atentados do 11-S e este aciago día, 7-M, no que Phil Collins anuncia a súa xubilación. Qué será de nós sen as súas cancións, e, sobre todo, qué será dos nosos nenos, a qué aberracións musicais fican condenados.
Afincado en Suíza, unha vértebra dislocada e algo xordo, 150 millóns de discos vendidos sen contar Genesis, o inigualable artista retírase, non cantará nin comporá máis nada. Lembro os discos que escoitaba un viciño cando eu era un mocoso.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
março
(36)
- Os Rolling xa cumpriron
- Muro de pago, fonte de auga pura
- Volve a caricatura dos banqueiros
- Dous días despois
- (Alarmante) última hora
- As coincidencias existen, amigos
- Galileo seguirá buscando
- Asedio en directo á drag queen
- O sombreiro da pequena
- Fíxense na foto
- Damos crédito, estúpidos
- Noite de marzo
- O cabaré ambulante da democracia
- Sen rastro do avó Carlos
- Os títulos de Alfaro
- Dúas entrevistas a Antonio Orejudo
- A charanga que lle faltou a Trotski
- Leningrad Cowboys go America
- Qué pasa con Wisconsin
- Eles críanse e o Empresario xúntaos
- Hai liberais no pobo (II)
- Un respecto para R.E.M.
- Atención, residentes do arrabalde
- Estudio sobre a creatividade
- Unha humillación sen importancia
- Nacionalicemos a Barreiro Rivas
- Amor non correspondido
- Qué foi da escola holandesa (para os holandeses)
- Os porcos sempre van de cabaleiros
- O tridente oficial
- Expectativas contra o Arsenal
- O mundo despois de Phil Collins
- Antón está de viaxe (XIV)
- O poste repetidor de iniciativas
- A miña pelirroxa favorita con The New Pornographers
- O disco era verde
-
▼
março
(36)
Outro
A seguir
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
4 comentários:
Iso vaiche ser o peor, que os nenos quedan condenados á sacrosanta relixión dos 40 e da MTV.
Xa non van poder escoitar ao veciño poñendo cousas como Genesis a todo volume (de John Mayall, os Rolling, Camel ou simplemente Beatles xa nin falamos).
Bueno, eu o de Phil Collins dicíao con retranca, porque o viciño en cuestión, que só escoitaba mú-si-ca-de-ca-li-dá, era tan cursi e aburrido como o propio Phil Collins, pero polo demais levas razón, e un panorama dominado pola MTV mete medo.
Cala cala, nin con retranca!.
Viches onte algún telexornal?, en todas as canles choraban como nenos pequenos, parecía que palmara o Dalai Lama ou alguén así.
Non saben dar unha noticia "normal". De pena.
Non sei, o meu supertelevisor pilla máis de 800 canles (algunha coido que extraterrestre), pero eu son fiel á seriedade de Interconomía.
Postar um comentário