Muro de pago, fonte de auga pura

Chámanlle muro de pago a cobrar por ler o xornal en internet. O New York Times está ensaiando coa fórmula. Por unha banda busca recuperar a financiación que perdeu en axudas públicas e, sobre todo, en publicidade (gástase menos en publicidade, e o que se gasta está abondo máis repartido). Por outra busca diferenciarse dos medios gratuítos, vendendo unha imaxe de marca seria, histórica, contrastada, de-ca-li-da-de, colega.

Jaume Guillamet, catedrático de Xornalismo da Universidade Pompeu Fabra de Barcelona, remataba onte na tribuna de El País coas seguintes palabras:

Ya en 1922, se quejaba Walter Lippmann, en su clásico La opinión pública, que "a nadie se le ocurre pensar ni por un momento que lo lógico es pagar a cambio de leer un periódico", que "todos esperamos a que mane el agua de la fuente de la verdad". Sus palabras no han perdido un ápice de actualidad.

A que queda ben? A min case me convence, porque esa “auga da fonte da verdade” non vai brotar por antollo, non é algo ao que se teña dereito, agora que todo o mundo sae á rúa con máis dereitos que un Borbón, haina que traballar contra a vontade dos potentados, aos que, casualmente, serven medios como El País, The New York Times e moitos outros. Ou sexa, que nin auga nin fonte nin verdade.

O neoiorquino vai cobrar non sei se 20 dólares por catro semanas de acceso ilimitado á súa web, que ficará de balde para os subscritores da edición impresa.

El País pode cobrar o equivalente, ou moito menos se quere; é a escusa perfecta para que os febles coma min deixemos definitivamente de lelo; son contados os bares que teñen El País en Santiago, camiñar pola zona vella é como mergullarse nunha fonte de auga pura de verdade.
_