Así non hai que repartir
Estaba hai uns anos en voga o dos concertos acústicos, que axiña abreviaron en unpluggeds. A moda, que comezaba a ser decadente, derivou coa crise en necesidade, polo que agora son lexión os que actúan sen máis roupaxe que unha guitarra e un amplificador (en propiedade nunca foron desenchufados), tanto en salas de festas como en radio e televisión. Uns máis espidos que outros.
Como adoita dicir Josele, sen perder as ganas de rock’n’roll, está o vatio moi caro, se por el fora tocaría sempre con banda, pero non corren tempos de dispendio e fortuna e indo el so non ten que repartir o que pagan.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
maio
(29)
- Satisfacción na corte de Mou
- E ti, tes problemas na alma?
- A futura cabeza do alcalde
- Ao sisudo analista da vida política do pobo case l...
- O 15-M dende un bandullo educado
- Arquivos vectoriais para persoas
- Furgas para Illustrator
- Santiago dá positivo
- A segunda vida paralela de José Luis Rodríguez “El...
- Así non hai que repartir
- A palestina é bela
- Memoria do porvir
- O crítico non foi compracido
- Alberto García-Alix
- Canteira de terror
- Terroristas no escuro teatro
- Os marcianos votan PP
- Os porcos sempre foron máis intelixentes
- Mantracelta
- Soidade contra unha montaña, como sempre
- Giro de Italia, antimateria
- Un baile na festa da democracia
- Mañá venres no CGAC
- Cidadán con dereitos
- A outra Interpol
- Puido escoller unha vida normal
- Unha gozada ollar como traballa
- Xeitos de perder a cabeza
- Unha frase para Telmo
-
▼
maio
(29)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário