A outra Interpol

A Interpol ten prohibida nos seus estatutos meterse en "crimes políticos, militares, relixiosos ou raciais"; o que non é obstáculo para que a súa tarefa se centre, cito á Wikipedia, "na seguridade pública, o terrorismo, o crime organizado, tráfico de drogas, tráfico de armas, tráfico de persoas, branqueo de cartos, pornografía infantil, crimes económicos e corrupción". A qué se adican entón, a perseguir aos amantes infieis dunha telenovela? Grande parte do terrorismo non se basea en reivindicacións políticas, militares, relixiosas ou raciais? Crimes políticos, militares, etc., non están relacionados co tráfico de armas ou drogas? A pornografía infantil carece de antecedentes relixiosos? Etcéteraetcétera.

Escoitemos a Interpol, a banda neoiorquina. Escoitémolos, nada máis, porque o vídeo oficial desta canción semella propaganda da outra Interpol, traballando despois dun atentado que deixará cicatrices íntimas e un prato de sopa arrefriándose, que diría o Premio Nobel.



Escoitaron o seu sentido discurso, logo de cazar o holograma de Bin Laden?

Interpol, a banda, comenzou como eco do novo século de Joy Division en Norteamérica. Esta canción, Evil, do seu segundo LP, pertence a esa época. Logo adicáronse a ensanchar obxectivos, a eso que chaman crecer musicalmente e buscar unha identidade propia. Como pasa ás veces con este tipo de grupos prometedores, si, creceron, mais perderon a súa identidade, o que non impide que gocemos das primeiras cancións.
_