Memoria do porvir

Os corredores quedaron sen pedalear na lava. As ladeiras do Etna semellaban un imperial parque de atraccións que un cable solto condenou a cíclope de lume morto, a xoguete avariado, para escarnio e decepción dos telespectadores. A subida nin sequera era moi empinada. O novo neno/rei, Contador, fíxose coa etapa e a maglia rosa, sacándolle algo máis dun minuto aos seus rivais para o triunfo final.

O ciclismo sempre foi duro, incluíndo longas carreiras entre lameiras e adoquíns. No Giro deste ano é como se quixeran venderlle ao pobo unha apariencia de PlayStation deseñada para androides (e Wouter Weylandt era humano).
_