Unha das carreiras de tres semanas máis duras da historia do ciclismo, a que arranca mañá. O director, Angelo Zomegnan, non quixo que se escatimara no deseño das etapas, remachadas pola ancha xeografía de portos de montaña de vertixe, tanto para baixar como para subir; Alpes, Dolomitas e o Etna dúas veces, a saber se unha co volcán apagado e outra botando lava. A organización esgrime dúas razóns explícitas para xustificar o percorrido, que son gañar audiencia e conmemorar o 150 aniversario da gloriosa unificación da república. Agardo que se apunte Lance Armstrong.
Algún malpensado pode atopar unha razón implícita: a min como se vos metedes antimateria (ocorrente xiro que lle escoitei a Josele Santiago), nin patrocinadores nin directores nin médicos de equipo, o que queira a maglia rosa terá que enfrontarse cunha natureza secularmente ignorada polos orzamentos de obras públicas.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
maio
(29)
- Satisfacción na corte de Mou
- E ti, tes problemas na alma?
- A futura cabeza do alcalde
- Ao sisudo analista da vida política do pobo case l...
- O 15-M dende un bandullo educado
- Arquivos vectoriais para persoas
- Furgas para Illustrator
- Santiago dá positivo
- A segunda vida paralela de José Luis Rodríguez “El...
- Así non hai que repartir
- A palestina é bela
- Memoria do porvir
- O crítico non foi compracido
- Alberto García-Alix
- Canteira de terror
- Terroristas no escuro teatro
- Os marcianos votan PP
- Os porcos sempre foron máis intelixentes
- Mantracelta
- Soidade contra unha montaña, como sempre
- Giro de Italia, antimateria
- Un baile na festa da democracia
- Mañá venres no CGAC
- Cidadán con dereitos
- A outra Interpol
- Puido escoller unha vida normal
- Unha gozada ollar como traballa
- Xeitos de perder a cabeza
- Unha frase para Telmo
-
▼
maio
(29)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário