Estaban cambiando as regras, por fin os políticos mantiñan un diálogo coa sociedade. A democracia real estaba aí, na internet. E xa non está. Non eran eles os que chateaban en Facebook ou en Twitter, senón os seus asesores de comunicación, qué estafado me sinto, eu falando con Feijóo e Feijóo está nun plató de televisión ou dando conta dun bacallao ajoarriero.
Queríamos enviarlle unha queixa formal a Rosa Díez á conta que tiña en Twitter, pero xa a pechou.
Qué mentireiros e oportunistas son os políticos. Malos, os políticos, imos darlle unhas palmadas no cu, eso non se fai, xogar dese xeito coa ilusión de tanta xente. Hai que avisar a todos os do foro.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
março
(27)
- O problema vasco, xa para Nintendo DS
- Aí vai
- 100.000 caballitos de anís
- O vran en Sanxenxo
- O futuro é pijo-hippy
- O amor de Richard Nixon
- Imos ser persoas
- Mercury Rev
- Unha Xunta libre de lume
- Viva o odio (III)
- O mellor lugar do mundo
- O profesor punk
- Tía na xanela suada
- Carta de amor
- Reler
- Sweet and tender hooligan
- A conexión serbia
- Estirpe way
- O escándalo do día
- Julián Ruiz ao teléfono
- Os perdedores prefírenas de bote
- A bala de Blackberry atravesa a mazán
- O utilitario do superpresi
- Un talento redimensionado
- O peso
- Vaselina
- O trombón de Baltar
-
▼
março
(27)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário