Pode darse o caso de que o autor "fique legalmente impedido" incluso para citarse a si mesmo, porque ¿de quén é propiedade a propiedade intelectual? Do autor non é, do lector tampouco, e da igual porque hoxe en día ningún texto garda valor per se, o valor dispénsanllo os enlaces. Lembremos.
Os que velan polos dereitos dos creadores en internet son oenegés da Cultura, e o seu afán colócaos nun punto de vista trasnoitado. Xa o dixo... Shakespeare.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
dezembro
(23)
- A montaña deséxalles 2010
- Tiroulle o iMac de 27’’ á cabeza
- Tremendo tema dos Sundays
- A velocidade pasou por Pontecesures
- O museo do polígono
- O discurso de Su Majestad visto pola gata
- O demo está no "z"
- Apuntes sobre a final do campeonato mundial de clubs
- Días do 2009
- O pasaporte de Aminatou Haidar
- O desdén da dereita
- Teño a alma estragada
- O encargado de producción
- Haiku
- Pinochet tamén defende ás marcas
- Un equipo Pinochet
- A actualidade segundo Galeano
- Copenhagen, capital da Ribeira Sacra
- A competencia
- Pregunta de inxenio
- O negocio medieval
- A propiedade é do de sempre
- Dereito de cita (II)
-
▼
dezembro
(23)
Outro
A seguir
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário