Os dos iogures podían facer un anuncio con Pinochet (¿seguro que está morto?). O prócer que levou o benestar a Chile sentaría tras o augusto escritorio do seu augusto despacho, onde en lugar do tinteiro, escuro, espeso, pesado e viscoso, colocarían un danacol ou un activia desos, e alzando outro coa man, pronunciaría estas augustas palabras:
" Yo, Augusto José Ramón Pinochet Ugarte, Comandante en Jefe del Ejército de Chile, Presidente de la Junta Militar de Gobierno, Presidente de la República y Jefe Supremo de la Nación, quiero manifestar mi amor a Chile y a los chilenos; por eso no torturo ni mato ni desaparezco ni robo para otros países. Como Danacol, que no fabrica para otras marcas."
Sería un éxito de marketing sen precedentes, de tal envergadura que nin o xuíz Garzón nin a xustiza británica serían quen de conseguir que se retirara o spot da televisión.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
dezembro
(23)
- A montaña deséxalles 2010
- Tiroulle o iMac de 27’’ á cabeza
- Tremendo tema dos Sundays
- A velocidade pasou por Pontecesures
- O museo do polígono
- O discurso de Su Majestad visto pola gata
- O demo está no "z"
- Apuntes sobre a final do campeonato mundial de clubs
- Días do 2009
- O pasaporte de Aminatou Haidar
- O desdén da dereita
- Teño a alma estragada
- O encargado de producción
- Haiku
- Pinochet tamén defende ás marcas
- Un equipo Pinochet
- A actualidade segundo Galeano
- Copenhagen, capital da Ribeira Sacra
- A competencia
- Pregunta de inxenio
- O negocio medieval
- A propiedade é do de sempre
- Dereito de cita (II)
-
▼
dezembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário