A montaña deséxalles 2010
Xa coñecen o conto, se Mahoma non vai á montaña, a montaña vai onde Mahoma. Neste caso eu son a montaña, e Mahoma son os Sundays. Fixen a 13/14, que diría a moza. ¿Que esto non está aquí e alí non se pode? Pois mo baixo todo, e logo subo unha canción aquí, porque eu o valgo e fruslerías.
Baixei a discografía completa máis algo máis. Nin Ana Belén nin Ramoncín, desgraciadamente, mo terán en conta. A brindar contra a Meca. Bo ano novo.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
dezembro
(23)
- A montaña deséxalles 2010
- Tiroulle o iMac de 27’’ á cabeza
- Tremendo tema dos Sundays
- A velocidade pasou por Pontecesures
- O museo do polígono
- O discurso de Su Majestad visto pola gata
- O demo está no "z"
- Apuntes sobre a final do campeonato mundial de clubs
- Días do 2009
- O pasaporte de Aminatou Haidar
- O desdén da dereita
- Teño a alma estragada
- O encargado de producción
- Haiku
- Pinochet tamén defende ás marcas
- Un equipo Pinochet
- A actualidade segundo Galeano
- Copenhagen, capital da Ribeira Sacra
- A competencia
- Pregunta de inxenio
- O negocio medieval
- A propiedade é do de sempre
- Dereito de cita (II)
-
▼
dezembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário