Non abundaremos no mal que nos caen os da SGAE e a ministra de Cultura, mais si insistiremos en que si se deben protexer os dereitos de autor. O modelo ao que se aferra a SGAE é repugnante. O "debate" está puerilmente radicalizado, e agora resulta que "os bos" son os internautas; friquis togados, ribetes de almidón no rato, de súpeto, que organizan manifas e distribúen manifestos infestados de palabras gordas e serias. Ata o PP está con eles.
¿Buscar, consensuar un marco legal beneficioso para todos? Case nada.
Tiven un xefe que me dicía que todo o que facía dentro da empresa era "propiedade intelectual" miña. Cando me despediu, non me molestei en levarme nada, e non había resentimento ningún. Coidaba que era propiedade súa e que tiña mellores cousas que facer.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
dezembro
(23)
- A montaña deséxalles 2010
- Tiroulle o iMac de 27’’ á cabeza
- Tremendo tema dos Sundays
- A velocidade pasou por Pontecesures
- O museo do polígono
- O discurso de Su Majestad visto pola gata
- O demo está no "z"
- Apuntes sobre a final do campeonato mundial de clubs
- Días do 2009
- O pasaporte de Aminatou Haidar
- O desdén da dereita
- Teño a alma estragada
- O encargado de producción
- Haiku
- Pinochet tamén defende ás marcas
- Un equipo Pinochet
- A actualidade segundo Galeano
- Copenhagen, capital da Ribeira Sacra
- A competencia
- Pregunta de inxenio
- O negocio medieval
- A propiedade é do de sempre
- Dereito de cita (II)
-
▼
dezembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário