A sombra que coñece lugares

A Audiencia Nacional observa indicios incriminatorios nunha cooperación entre ETA e as FARC promovida polo goberno venezolano. ¿Vale así ou lle damos outra volta a frase? Igual non nos expresamos con propiedade. Filtra autos xudiciais, crea un conflicto diplomático, esgrimindo probas tan concluíntes como os fantásticos ordenadores incautados na selva cando o de Raúl Reyes. A razón de estado, neste caso cargarse a Hugo Chávez alimentando, de paso, o feble ideario etarra, muta en paranoia ou instrumentalización caprichosa do poder, cando non en ambos ao mesmo tempo, converxendo. Os maxistrados semellan comportarse como incubadoras axeitadas para o proceso.

Ás súas señorías, España, e con España as súas aspiracións máis íntimas, quedóuselles pequena; por eso a teoría do entorno é como unha sombra que non deixa de envolver interesantes prazas de outros países. De paso, outra vez de paso, a sombra faise necesariamente mesta, pois o leal Uribe non pode ser reelexido e corre certos riscos, mellor que se perda.
<>