Como darlle polo cu a un sobre

“Esas cartas serán ahora un libro que, según algunos entendidos, es mejor que esa novela en la que la gente descubrió el genio diverso (y divertido) de este solitario de París que ya había sido solitario en Buenos Aires.”

O título xa saben de onde está sacado. A frase é de Juan Cruz, bo tipo, de feito din que practica “el buenismo”, unha nova corrente literaria. Refírese o xornalista do Grupo PRISA, boa xente, ás cartas que escribiu Julio Cortázar cando armaba Rayuela. Cartas, cartas de escritores, sarampión, voitres brancos como cruños que selan edicións de luxo abelleiro, intimidades baratas (como a 50 euros) pero de valor intanxible, premios de escaparatismo, fomento da lectura, ministerio de fomento, a lectura é boa, varíola, a cultura nin che conto, Alfaguara (ou moitas outras). Farán unha exposición, unha presentación, unha rendición ao talento do escritor. Vargas Llosa “El BienDecepcionado” (lean “La Trompeta de Deyá”) fixo que se apunta.
As cartas dos escritores falecidos pertencen á súa familia e a aqueles a quen foron enviadas; non importa que foran cartas escritas dende unha vocación literaria. Editores, filólogos, ¿para quén traballades? ¿para o lector? É a industria omnívora, si. O lector le e entende o que lle peta, e goza, ou gozou, sen que lle veñan a vender nada (vale, os libros tamén son bens de consumo, pero a algúns gústanos pensar que houbo un día no que eran abondo máis, e ao mesmo tempo, menos; non sei se me explico).
Juan Cruz, ¿cres que coñeciches a Cortázar, a súa forma de ser? Eu non, nin o coñecín, nin se me ocorre pensar que o fixen a través da súa Obra, nin me importa. Algunha outra pregunta: ¿"genio diverso (y divertido)" paréceche... escribir con enxeño e axustarte á profunda realidade da persoa, que seguro que é o que pretendes? ¿E os entendidos qué tal, bos amigos?

Esto vale para todos, ao meu pobre entender, mesmo para os que “fan país”. Corto e pego:
Suplemento literario de Vieiros, Protexta, que se pode descargar en pdf. Nada interesante, agás unha entrevista con Xurxo Borrazás. Este carballés residente en Vigo vai por libre, mais, o que fala inda mellor del, non é un outsider ou un resentido. Simplemente, os círculos culturais-editoriais non son para el. Recoñece que o seu novo libro, “Arte e parte”, sería impensable escribilo en Compostela.
Fala e escribe en galego e punto, ningunha responsabilidade política ou social; non é un Manuel Rivas; Galicia non é o fabuloso embigo desprazado do mundo. Blasfemo, sacrílego, herexe, frívolo, apestado, cabrón, cómo te atreves... Si, moi ben, qué hai de pincho na presentación do teu libro.

Ao final vou admirar ás usureiras xudías que andan a trapichear co legado de Kafka.
<>