Hai que ver cómo lle entrou o medo no corpo a España enteira coa operación á que foi sometido El Rey. Exceptuando a catro saídos de ultraesquerda, todos se preocuparon por ese tumor benigno, ou o que fora; ata El Mundo e Jomeini Losantos, que aborrecen ao Borbón por blando, politizado, sen aura algunha de todopoderoso e sagrado e español, se cortaron de desexarlle a morte, cando hai tan só uns días criticaban o trivial feito de que nas fotos oficiais do Príncipe de Asturias tiraran de Photoshop.
A morte inspira piedade, sentimento relixioso, e cautela, sentimento político. Sentimentos transitorios, en todo caso; ao da vaquiña polo que vale hai que sumar a esquizofrenia, mais non nos preocupemos os súbditos que todo é refundable, como o capitalismo.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
maio
(23)
- As babas do intre do ascensor (revés)
- As babas do intre do ascensor
- O decreto revelado
- A aplicación do trilingüismo pasa polo baloncesto
- Non hai contradicción ningunha
- Como darlle polo cu a un sobre
- As bágoas iranianas de Juliette Binoche
- Atopa a túa vocación no Facebook
- Á vangarda da información e o entretemento
- Búscase comentarista deportivo
- "O make me a mask", de Dylan Thomas
- Volve a dereita lexítima
- Como se non foran á cama
- O macho alfa
- Polbeiro
- O vinagre rápido de Alfaro
- Criatura
- Do lado de Blas de Otero
- Unha vaca chamada Borbón
- Antón está de viaxe (VII)
- Entrevista a Evaristo Páramos
- José Rasca, Juan Perro
- Un crebafolgas chamado Emilio ou Miguel
-
▼
maio
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário