Tal como se agardaba, o Real Madrid ficha a Mourinho, aínda que sería máis axeitado dicir que Mourinho ficha ao Real Madrid. Esquézanse os madridistas da polémica que arrastraron esta tempada; o equipo, unha constelación de estrelas, gañaba; non gañou a liga porque se topou cun Barça si, menos inspirado e solto que o ano anterior, pero infranqueable; a afección estaba contenta cos números e non co xogo, malísimo, polo que se impoñía un cambio: que veña Mourinho, coñecido en todo o mundo polo amable fulgor dos seus equipos. O fútbol, coas paixóns e os mercados que arden ao seu redor, éche así de pavero; Valdano sábeo.
O contrato seica xa está case pechado, que por algo o entrenador portugués, logo de gañar a Champions no Bernabeu (Champions e Bernabeu, as únicas palabras que un madridista precisa para vivir) co Inter, nin sequera regresou cos seus xogadores a Milán para celebrar o triunfo. A súa nai, antes de querelo, debe admiralo e poñelo de exemplo; “ambición + motivación + equipo + espírito = ÉXITO”.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
maio
(23)
- As babas do intre do ascensor (revés)
- As babas do intre do ascensor
- O decreto revelado
- A aplicación do trilingüismo pasa polo baloncesto
- Non hai contradicción ningunha
- Como darlle polo cu a un sobre
- As bágoas iranianas de Juliette Binoche
- Atopa a túa vocación no Facebook
- Á vangarda da información e o entretemento
- Búscase comentarista deportivo
- "O make me a mask", de Dylan Thomas
- Volve a dereita lexítima
- Como se non foran á cama
- O macho alfa
- Polbeiro
- O vinagre rápido de Alfaro
- Criatura
- Do lado de Blas de Otero
- Unha vaca chamada Borbón
- Antón está de viaxe (VII)
- Entrevista a Evaristo Páramos
- José Rasca, Juan Perro
- Un crebafolgas chamado Emilio ou Miguel
-
▼
maio
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário