O vinagre rápido de Alfaro

Hoxe estamos nostálxicos. Sen ningunha razón, porque si. Buscar e escoitar cancións sen motivo debe ser malo, como escoitar “boa música” ou “calidade” (un dos peores substantivos do diccionario). Atopamos algúns discos dos Church e dos Surfin’ Bichos. Internet, neste caso, ofrece unha curiosa perspectiva. As entradas sobre estos grupos son escasas. Os vinilos están gardados. As cancións non soltan un significado directo (igual aí está a nostalxia).

Por eso se refiren aos Surfin’ Bichos, o primeiro grupo de Fernando Alfaro, como un “grupo de culto”, etiqueta que non nos gusta nada; cando con Chucho soaba nunha película de Alejandro Amenábar. A ese que lle dean, o noso son os Surfin’ Bichos.
<>