As confesións públicas de dous homes cultos

Hoxe alertaba don Mario Vargas Llosa na súa tribuna sobre o consumo de información enganosa, a propósito de Julian Assange, a quen olla máis como un entertainer que como un libertario. Pois claro, as filtracións de Wikileaks non pasaron do consabido e do rosa; para sancionalo non fai falta ser Premio Nobel, Vargas Llosa, nin ser ameazado por ETA, Savater. E a culpa é desta frívola sociedade consumista e de esquerdistas alucinados, claroclaro. Menos mal que están Eles aí, para desenmascarar impostores e denunciar falacias.

No artigo, “Lo público y lo privado”, aproveita para declararlle admiración eterna ao filósofo español, ese valente que fala da “actual imbecilización social”.

Claro, é que eles son intelectuais, intelixentes, cultos, con bo gusto e inquietudes profundas. Nin sequera teñen porqué ocultar o noxo que lles produce o espectáculo dunha sociedade da que non se sinten parte; o que, por certo, tiña entendido que non era de moi bo gusto. Pero se Eles o din.
_