Un concerto aburre
Estou ollando/escoitando un concerto de Elvis Costello and The Imposters en Memphis, terra de promisión para todo aquel que se declare amante da música, non sei, tradicional, e se atreva a visitar Graceland. Rancio, rancia e lonxana e imaxinada e mentida Memphis. A Costello gárdolle un respecto dende que a moza me trouxo “Kinder murder” nunha casete.
Vale, non era por eso, é que en tres cancións canta Emmylou Harris. Non discuto a-ca-li-da-de-de-Cos-te-llo, pero un concerto enteiro aburre un pouco.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
janeiro
(33)
- Máis pelotas das permitidas
- Quería cen gramos de nariz de pallaso
- Hai liberais no pobo
- O presentador impasible
- A verdade dun cociñeiro
- Francotirador para a Comic Sans
- As dietas do porco púrpura
- Antón está de viaxe (XIII)
- Escritor de enxunlla
- Trastorno de identidade
- Elevados sobre un palé
- María Jesús naceu en Santander
- O FMI escribe sobre Tunisia
- Aviso
- Días no Grove
- Aos Pixies vailles o Rioja
- Había que matalos a todos (autocrítica)
- As confesións públicas de dous homes cultos
- A revolución bolivariana penetra a F1
- Empresas de Pontevedra
- Un arquitecto que controla de política
- Misas independentes
- Publicidade para os pequenos
- Cancións sen filtros en xaneiro
- O cliente é un colibrí
- Se o tachan de antiamericano
- Cando Bertolt Brecht se pinchaba
- Un concerto aburre
- Morto ante o espello
- O prefixo Mou
- Feijóo interroga á esfinxe
- Antón está de viaxe (XII)
- Lector adolescente busca autor
-
▼
janeiro
(33)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário