Díxolle Florentino Pérez a Salvador Garró, presidente de Gas Natural e culé, antes do partido de onte contra o Arsenal: “Son un cabaleiro e non quero que perdades. Confórmome cun empate”. Se invertéramos a situación atopariámonos co mesmo; esto non é unha crítica ao madridismo.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
março
(36)
- Os Rolling xa cumpriron
- Muro de pago, fonte de auga pura
- Volve a caricatura dos banqueiros
- Dous días despois
- (Alarmante) última hora
- As coincidencias existen, amigos
- Galileo seguirá buscando
- Asedio en directo á drag queen
- O sombreiro da pequena
- Fíxense na foto
- Damos crédito, estúpidos
- Noite de marzo
- O cabaré ambulante da democracia
- Sen rastro do avó Carlos
- Os títulos de Alfaro
- Dúas entrevistas a Antonio Orejudo
- A charanga que lle faltou a Trotski
- Leningrad Cowboys go America
- Qué pasa con Wisconsin
- Eles críanse e o Empresario xúntaos
- Hai liberais no pobo (II)
- Un respecto para R.E.M.
- Atención, residentes do arrabalde
- Estudio sobre a creatividade
- Unha humillación sen importancia
- Nacionalicemos a Barreiro Rivas
- Amor non correspondido
- Qué foi da escola holandesa (para os holandeses)
- Os porcos sempre van de cabaleiros
- O tridente oficial
- Expectativas contra o Arsenal
- O mundo despois de Phil Collins
- Antón está de viaxe (XIV)
- O poste repetidor de iniciativas
- A miña pelirroxa favorita con The New Pornographers
- O disco era verde
-
▼
março
(36)
Outro
A seguir
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
2 comentários:
O Floren hai xa tempo que sufre algo mental e non se dá conta do que di, seguro que nin reparou en que o Barça quedaría eliminado cun empate.
(non sei se só é cousa miña pero hai tempo que cando fala faino cunha pronuncia vacilante, entrecortada, case tatexando, e coa mirada perdida. Non tes esa mesma impresión?)
Oh, eu penso que si era consciente do que significaba un empate, e querería quedar de cabaleiro, por suposto, sempre, pero enxeñoso, velenoso.
O mundo é dos subnormais, en toda a súa ampla variedade.
Postar um comentário