A fisura

Outro aspecto que nos fascina do mundo de Emmylou Harris resúmese no que dixo nunha entrevista a Diego Manrique. Dixo que nos comenzos tomábase o country “con ironía”, como pedindo perdón por ter sido nova e arrogante, ou sexa que logo entregouse a esa música... non o explicariamos ben, moi poucas veces un artista solta algo tan fondo e asentado (que non fósil).

Os artistas polo xeral cumpren anos e seguen dicindo as mesmas parvadas destinadas a ser titulares do NME ou El País de las Tentaciones. Que ela dubidara e o recoñecera, eso é “a fisura” de Salvador Pániker.

- Joder, tío, estás encoñado, qué plasta coa vella esa de Marte!
- Eu sei o que lle fai falta a este...
- Para o que non lle guste, Google ofrece millóns de alternativas.
<>