Un sofá por valo

Os valos xa están moi vistos. Sustituamos o marco rectangular e plano por un sofá. A estructura dun sofá con medidas parellas, 10 x 5 ou así, moi vello, con ferros descubertos, do que lle vai caíndo o papel que vai amosando por partes o producto. Nun dos brazos pódese poñer un potente cu de muller, en branco e negro, e escrito en bermello con letra manuscrita, nunha nalga “desconto” e noutra “50%”; tirando hacia o outro brazo, no respaldo, unha casa con xardín; ao longo de toda a parte de abaixo un xogo de liñas sacado dos labios, negros e grises, e sobre eso, no bermello e con tipografía de pau, o enderezo e a web. Os rapaces poderían gabear e sentar nel, rir gracias obscenas e tirar pedras á estrada, o que axudaría a que conductores e viandantes se detiveran ante o anuncio e logo o comentaran.

A idea é moi boa, ou eso me dixo Luigi cando lla “espuxen” na derradeira entrevista, moi boa “en canto revela o xenio creativo dun empregado ao que se remunera precisamente por ser creativo”. Qué ilusión, a idea do sofá. Imaxinámolo por toda a península, arruinando ao touro de Osborne.
<>