Nun dos seus últimos discos Tom Waits rapea descaradamente. Agora escoita a música que escoitan os fillos e a recicla ao seu xeito, que máis que reciclar é desentrañar toda a fealdade e sacar unha canción nova. Se algunha vez a palabra “deconstrucción” tivo sentido, foi gracias a Tom Waits. Un fenómeno, o rapaz. Metereolóxico.
Mañán sol e bo tempo, sol como un banjo, un berro, caverna excesiva, lacasito, teatro sobre o teatro... e bueno, se quere Carlos Boyero tamén metemos o heartbreaker hotel e a rapaza de Jersey.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
agosto
(18)
- O rap de Tom Waits
- A fisura
- Motivos de despido
- Anuncio de Evax
- Outra aproximación á liberdade (II)
- Revista de vran
- E ela arrasa
- Reformas na urna de cristal
- Un sofá por valo
- A frase do presidente pop
- A rapaza do pelo gris
- A persoa política
- Tiro con arco
- Empresa de prestixio
- Instrumental
- There is a wild man in my head
- Libro de estilo: xogos de palabras, non
- Under the influence
-
▼
agosto
(18)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário