Agora que abusan dos anuncios “emocionais”. Un coche caro, dos que dan envexa, magnético, serio. Vese circulando dentro dunha gran cidade, tipo París, paseniño, maxestuoso, negro. A cámara achégase e a través do portelo subido vese ao conductor/a coa melena ao vento, cantando, berrando desatado de pracer e furia.
Nova berlina Mac Os X: desata ao animal que levas dentro.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
janeiro
(30)
- Pasounos por riba un "think tank" do PSOE
- A canción do recluso
- A primavera en Islandia
- Nin o PP atrévese a tanto
- O precio pode axustarse
- Signo de modernidade
- Cómo medir unha maioría social
- O do 3º H chánalle ao alemán
- A SGAE contra as barberías: a saga continúa
- Rosa Díez: A metástase 2
- Análise da RAG das bases para o decreto
- O éxito de Neko Case
- Devocionario de luns
- Exposición de/ou sobre Sonic Youth
- I'm a poet, Mr. Botín
- Bin Laden, voceiro de IU
- ETA averiounos o lavapratos
- A illa da frivolidade negra
- Solidariedade portuguesa
- Entrevista
- Anuncio de coche en tv
- A realidade en Guantánamo
- Así neve todos os días
- Suben as escadas graciosamente
- O coitelo e a ría
- Que lle quiten puntos no carné
- De presidente a Companys
- Haiku
- Xosé Luis Barreiro Rivas
- Á miña filla que lle dean o inglés en francés
-
▼
janeiro
(30)
Outro
A seguir
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário