Máis toxo que árbore

Imos facer algo que xa fixo Enrique Bunbury, confiemos en que non se entere e non nos mande o seu poderoso equipo de avogados. ¿Qué fixo o artista? Pois unha árbore xenealóxica das súas “influencias”, que saiu esta semana na prensa; canela fina, diría Luis María Ansón (xa saben, o académico da lingua). Pode estar tranquilo, de calquera xeito, que non lla imos copiar; o noso é unha cutredade, moi pouco nivel: relacionar a tres ou catro a partir do último que escoitamos, que ven sendo Grizzly Bear. Quixo a nosa veleidade relacionar a este grupo cos Housemartins (polos coros, percibindo que os ianquis carecen do sentido do humor dos británicos); os Housemartins lembráronos que o seu baixista, reencarnado en Fatboy “peta-pistas” Slim, saca disco agora con David Byrne (un traballo sobre Imelda Marcos, a min non me preguntedes).

A continuación vai algún tema “representativo”, pero de Fatboy Slim ignoraremos o máis discotequeiro, para evitar a morriña, e o de Imelda Marcos, que o noso cerebro aínda non o procesou: vai un con... Jim Morrison, o irmán pequeno de Bunbury! E gratis, tema abrasador de Nirvana.






<>