Seguindo a nosa teimuda liña de desacreditación do señor Núñez Feijóo, toca falar da sucesión (e non secesión) no PP de Ourense. Como lembra Barreiro Rivas, quixo o presidente de todos os galegos rescatar para a ocasión aquel debate “interno” do seu partido; boinas contra birretes, aldeáns e caciques contra urbanitas que presumen de estudios e conciencia democrática. Os complexos non entenden de memoria, nin mediata nin inmediata: ¿Ocuparía el o trono que ocupa sen os votos dos ourensáns, baltaristas todos? ¿É correcto renegar, con frivolidade e aleivosía, de aqueles cos que sempre contas para a victoria? ¿Quén é máis burro, Feijóo ou Baltar (pai ou fillo, tanto ten)?
Os Baltar gobernan a provincia cun caciquismo, cun nepotismo que, de tan obvios, son transparentes, e a rede de influencias, interiorizada pola meirande parte dos seus habitantes, nin sequera incorre en delitos ante a lei. A Baltar Jr, ademáis, gústanlle Obama e os Beatles. ¿Que interesa quedar ben con Rajoy? Non hai problema.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
fevereiro
(21)
- O retiro sen inquietude de Teddy Flautista
- "No puedo vivir sin ti", Los Ronaldos
- Temos un problema intelectual
- Os Planetas perfílanse como candidatos a Eurovisión
- Unha persoa que vive da música
- Afganistán: misterio ou escaparate?
- A min nin me molesta nin me divirte
- O esbirro de Uribe
- A grande noite do cine español
- Contra a defensa de Roman Polanski
- Vese pero non se ve
- Máis toxo que árbore
- Carina
- Ao cárcere cos escolares
- O bruxo da Pobra de Trives
- Grizzly Bear na tele
- Oye guapo yo soy artista, y no una cualquiera
- Os osos pardos de Brooklyn son de cores
- As películas de Jorge Martínez
- Eloxio do trombón de Baltar
- Obxectos perdidos
-
▼
fevereiro
(21)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário