Non puiden ver a gala dos premios Goya. Xuro que quería; amo o cine español, entre outros, dende que a miña defunta nai me daba a teta. Aconteceu que estaba con 45º de febre, saín á farmacia para pillar algo (a miña muller, logo de cepillarse a todo o colexio de avogados e parte do corpo de bombeiros, deixoume por outro a semana pasada) e levoume por diante un camión de Hierros Santa Cruz. Foi imposible.
Un dos médicos que me atendeu na UCI contoume que foi unha cerimonia moi bonita, emotiva e entretida, pero que non lle concederon ningún Oscar a Penélope Cruz. Eso sentoume moi mal: “Pé”, tan sinxela e humilde, con esas dotes interpretativas que ten, merecíase a lo menos tres ou catro Oscars.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
fevereiro
(21)
- O retiro sen inquietude de Teddy Flautista
- "No puedo vivir sin ti", Los Ronaldos
- Temos un problema intelectual
- Os Planetas perfílanse como candidatos a Eurovisión
- Unha persoa que vive da música
- Afganistán: misterio ou escaparate?
- A min nin me molesta nin me divirte
- O esbirro de Uribe
- A grande noite do cine español
- Contra a defensa de Roman Polanski
- Vese pero non se ve
- Máis toxo que árbore
- Carina
- Ao cárcere cos escolares
- O bruxo da Pobra de Trives
- Grizzly Bear na tele
- Oye guapo yo soy artista, y no una cualquiera
- Os osos pardos de Brooklyn son de cores
- As películas de Jorge Martínez
- Eloxio do trombón de Baltar
- Obxectos perdidos
-
▼
fevereiro
(21)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário