Oye guapo yo soy artista, y no una cualquiera

Foi Ágata Ruiz de la Prada a Bruxelas e tapou o Maneken Pis, o crío mexando, un dos símbolos da cidade, con pelotiñas de cores. Segundo les a nova deduces que o concello debeu poñer unha placa ou algo a un lado, informando a guiris e bruxeleses da autoría da “actuación” (chámanlle así, ¿non?), da que se salienta: “a creatividade e o seu espírito empresarial que lle brindaron unha brillante carreira”.

A propia de la Prada estaba “encantada” e “ilusionada” por “alegrarlle o día” á capital europea (puido dicir que alí son todos uns reprimidos deprimidos que como sempre chove non follan e se suicidan). ¿Por qué non se tapa a ela mesma (se quere, antes, pode tapar a “Pé” e a Pedro, con globos, cos oscars ou co que queira)?
<>