Aquí está Sergio Makaroff, en acústico e con Ariel Rot de fiel, sobrado, serio e divertido escudeiro. Rock arxentino, dirán algúns en sentido pexorativo. Vaia, eu a Calamaro, ou a Fito Páez, non os trago, pero a Ariel Rot si, e dende logo a Makaroff; teño un colega que me deu moito a brasa con el, aínda que máis brasa lle din eu cos meus gustos, de Juan Perro a Suede, daquela e sen cambiar, así que o mellor que podo facer é calar a boca.
“siento un ardor en el brazo
¡Virgen Santa! me hice un tatuaje
dice “always together”
¡recórcholis, maldito brebaje!
me exprimo el cerebro
y es como asomarme al infierno
porque no consigo recordar
a quién le juré amor eterno”
Arxentino é, dende logo, por moito que viva en Barcelona. “Un hombre feo”, “Rico y famoso” (vende máis discos que os Rolling e Madonna xuntos), o “Número 1”, “Master of the universe”; sen a película mo-des-to-im-por-tan-te de outros.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
março
(19)
- Boqueixón: publicidade negativa
- Todos os sombreiros de Sergio Makaroff
- A curar aos EE.UU.
- Antón está de viaxe (III)
- Teño un fillo etarra
- E despois do traballo, a festa
- Antón está de viaxe (II)
- Benjamin Netanyahu xogará ao golf en Sanxenxo
- Radiohead na tele
- Miguel Delibes
- Un público existe
- Antón está de viaxe (II)
- A proa manual do tempo
- Antón está de viaxe (I)
- Atopan autor para "El lazarillo de Tormes"
- Nunha aldea do sur
- De bata e pantuflas
- A sombra que coñece lugares
- Un enxeño de dúas cabezas
-
▼
março
(19)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Um comentário:
Non ho, de calquera cousa pero non de mo-des-to-im-por-tan-te.
Postar um comentário