Aliado de súpeto antidemocrático

Xa podemos estar tranquilos; falou Obama, o primeiro presidente negro dos EE.UU., oíches?, é duro ser negro, foi vostede negro algunha vez? eu fun negro unha vez, cando era pobre, dixo o boxeador Larry Holmes, pero Obama quería falar de Hosni Mubarak, a súa negritude é un asunto superado, e din que foi bastante explícito: o futuro de Exipto debe ser elexido polo pobo exipcio, nunhas eleccións limpas e imparciais [sic]. Cominou ao vello aliado a permitir un ordenado proceso de transición hacia a democracia que maxistralmente podería pilotar (como diría un xornalista) o actual vicepresidente, Omar Suleiman, poderoso xefe da Oficina de Intelixencia, discreto e eficaz mediador da oligarquía internacional na rexión, demócrata de confianza, en fin. Os fieis, prostrados en oración hacia a Meca, deberon xirarse hacia Washington; Hosanna, cantamos a coro en Europa.

Todo arranxado, aínda que o marketing obrigue nestos casos a empregar vaporosas fórmulas de cautela, será un camiño longo, queda moito por facer, non será doado, debemos permanecer unidos ante os que obstaculicen a nosa ascensión a un mundo xusto e libre, se esos retrasados dos exipcios queren clases sobre cómo levar unha transición, que contacten co goberno español (ás veces permítese unha linguaxe, digamos, máis franca, pero sempre pensando na prosperidade do país). Se Washington lles queda moi lonxe, que se inclinen hacia Xerusalén.
_