A coincidencia comenza a mosquear: dende que Piqué sae con Shakira, no campo non se entera de nada. Interpreta mal as xogadas, erra, chega a destempo, non está no seu sitio, anóxase como un neno pequeno. Pasaron unhas semanas dende que Guardiola se gabou de ser un excelente adestrador e non un pai, e semella que si, que rematará tendo que facer de pai e asesor matrimonial. Piqué é titular merecidamente indiscutible polo de agora. Entre o sonambulismo e a prensa rosa, pode deixar de selo.
Andar encoñado está ben, sexa cunha tía famosa ou descoñecida, mais a un profesional que cobra unha fortuna coido que se lle pode esixir certo desapego á hora de xogar. Chámenlle moralismo de pobre e sigan gozando das cadeiras colombianas.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
fevereiro
(35)
- Un canario que agora está durmindo
- A eternidade era esto
- Encontro no ascensor
- A culpa é de Lendoiro
- O último dos famosos playboys internacionais
- Remendo
- Qué opinas de The King of limbs?
- Homenaxe a Joe Strummer
- Din que foi a falta de vitamina B
- O banner da democracia
- Papá rifándolle ao fillo
- Razoamento
- Ganar por puntos
- A nova entrevista a Josele
- Nunha parada de bus
- Concerto no que se cumpren as normativas
- Hoxe escribe Ferlosio
- Nobody spects the Spanish Inquisition!
- A fratricida loita pola alcaldía de Santiago
- 25 anos de oprobio
- Hamlet sabe do que fala
- O amor é o que ten (II)
- O amor é o que ten
- Falso dominó
- Josep Pla e a F1
- Labor de presidente
- Os traballos distintos
- A solemnidade é espantosa
- Aliado de súpeto antidemocrático
- Canción do 2 de maio
- O xoves, callos
- Marqués de Vargas Llosa
- Marketing segundo Sánchez Ferlosio
- Unha cadeira de rodas en Canadá
- En solidariedade con David Bisbal
-
▼
fevereiro
(35)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário