Un compañeiro suxire o regreso de Kimi Raikkonen ao circo, ocupando en Renault a vacante de Kubica, que se espetou o outro día contra unha igrexa participando no rallye Ronde di Andora. Sentindo, como é natural, o grave accidente do piloto polaco, o compañeiro, deixándose levar por unha euforia que sabe que eu comparto, remata a súa entrada reivindicando a Raikkonen como candidato a presidente (do que sexa), o que me leva á entrevista que lle fixo Pániker a Josep Pla no 65:
[...] El nivel medio político del mundo es muy bajo, pero contiene cierto sentido común, un cierto instinto de no molestar a los demás y de no ocasionarles más sufrimientos del que ya tienen. Éste es el objetivo general de la política en el mundo. Éste y el mantenimiento de la paz.
–¿El pueblo desea la paz?
–El pueblo desea que los restaurantes estén abiertos, que las cloacas funcionen y que haya sitio en los autobuses. Yo he visto a las amas de casa alemanas volverse histéricas en las colas del pan durante la inflación. Porque el caso es que todo tiene un límite. Esto de que el hombre posee una resistencia ilimitada es una leyenda, que probablemente inventó Plutarco, totalmente falsa y estúpida [...].
Cal sería, entón, a diferencia entre o goberno de Raikkonen, Obama, Stalin, Berlusconi, Margaret on the Guillotine, Tarja Halonen ou Francisco Franco? Poden preguntarllo ao propio piloto finlandés, e votar en consecuencia, como lles gusta dicir agora.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
fevereiro
(35)
- Un canario que agora está durmindo
- A eternidade era esto
- Encontro no ascensor
- A culpa é de Lendoiro
- O último dos famosos playboys internacionais
- Remendo
- Qué opinas de The King of limbs?
- Homenaxe a Joe Strummer
- Din que foi a falta de vitamina B
- O banner da democracia
- Papá rifándolle ao fillo
- Razoamento
- Ganar por puntos
- A nova entrevista a Josele
- Nunha parada de bus
- Concerto no que se cumpren as normativas
- Hoxe escribe Ferlosio
- Nobody spects the Spanish Inquisition!
- A fratricida loita pola alcaldía de Santiago
- 25 anos de oprobio
- Hamlet sabe do que fala
- O amor é o que ten (II)
- O amor é o que ten
- Falso dominó
- Josep Pla e a F1
- Labor de presidente
- Os traballos distintos
- A solemnidade é espantosa
- Aliado de súpeto antidemocrático
- Canción do 2 de maio
- O xoves, callos
- Marqués de Vargas Llosa
- Marketing segundo Sánchez Ferlosio
- Unha cadeira de rodas en Canadá
- En solidariedade con David Bisbal
-
▼
fevereiro
(35)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário