Josep Pla e a F1

Un compañeiro suxire o regreso de Kimi Raikkonen ao circo, ocupando en Renault a vacante de Kubica, que se espetou o outro día contra unha igrexa participando no rallye Ronde di Andora. Sentindo, como é natural, o grave accidente do piloto polaco, o compañeiro, deixándose levar por unha euforia que sabe que eu comparto, remata a súa entrada reivindicando a Raikkonen como candidato a presidente (do que sexa), o que me leva á entrevista que lle fixo Pániker a Josep Pla no 65:

[...] El nivel medio político del mundo es muy bajo, pero contiene cierto sentido común, un cierto instinto de no molestar a los demás y de no ocasionarles más sufrimientos del que ya tienen. Éste es el objetivo general de la política en el mundo. Éste y el mantenimiento de la paz.

–¿El pueblo desea la paz?

–El pueblo desea que los restaurantes estén abiertos, que las cloacas funcionen y que haya sitio en los autobuses. Yo he visto a las amas de casa alemanas volverse histéricas en las colas del pan durante la inflación. Porque el caso es que todo tiene un límite. Esto de que el hombre posee una resistencia ilimitada es una leyenda, que probablemente inventó Plutarco, totalmente falsa y estúpida [...].

Cal sería, entón, a diferencia entre o goberno de Raikkonen, Obama, Stalin, Berlusconi, Margaret on the Guillotine, Tarja Halonen ou Francisco Franco? Poden preguntarllo ao propio piloto finlandés, e votar en consecuencia, como lles gusta dicir agora.
_

Nenhum comentário:

Arquivo do blog

Outro

A seguir

ecoestadistica.com
Esta web apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet