Esto foi o que lle dixen a un cliente para que non me impuxera os seus gustos: O caso é que en deseño as querencias persoais son dañinas. Olle dúas versións coa "súa" foto, e unha coa "miña" foto, un motivo recortado e retocado de outra foto que me encanta pero que queda forzado no contexto da publicidade que nos ocupa.
¿Realmente penso eu eso, ou só quería quitarme a súa ollada Varón Dandy da caluga e que me deixara facer á miña bola?
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
maio
(17)
- Para coller a roda do volume e xirala onde hai que...
- O mestre Basho
- O libro de cabeceira de Nagiko
- Retrato do noso querido Ernest
- Conferencia de prensa de Tom Waits
- Os símbolos da lingua
- Como comer caramuxos (libro de autoaxuda)
- O pai que se tragou un tripi
- Defender un deseño por riba do estipulado
- Café Tacuba en Zaragoza e Madrid
- Oye nena yo soy un artista
- Agardando o tren de alta velocidade
- As tres grandes frases da publicidade
- Morrissey quere ir a Eurovisión
- Prozac e a sombra do 68
- Dame algo
- Marketing, negocio, o xornalista e a estrela
-
▼
maio
(17)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário