Nun documental da Sexta, José Mª Íñigo asegura que Franco mercou votos por todo o continente para que Massiel gañara o festival de Eurovisión de 1968, non tanto por simpatía hacia a artista (que a tería e todo) como por mellorar a imaxe do réxime no exterior. A polémica absurda está servida:
- A “afectada” di que son calumnias de Chikilicuatre, dando por feito que vai sacar un beneficio do escándalo (cráneos previlegiados).
- Os do Dúo Dinámico, autores da canción, aseguran que ao que chaman incriminatoriamente compra de votos hoxe en día enténdese como xira de promoción e marketing.
- A responsable do documental opina que o tongo é algo anecdótico no marco dun país tan cutre e gris.
Claro, porque agora somos europeos, modernos, non imos compararnos con aqueles oprobiosos anos! Xa me sinto moito mellor.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
maio
(17)
- Para coller a roda do volume e xirala onde hai que...
- O mestre Basho
- O libro de cabeceira de Nagiko
- Retrato do noso querido Ernest
- Conferencia de prensa de Tom Waits
- Os símbolos da lingua
- Como comer caramuxos (libro de autoaxuda)
- O pai que se tragou un tripi
- Defender un deseño por riba do estipulado
- Café Tacuba en Zaragoza e Madrid
- Oye nena yo soy un artista
- Agardando o tren de alta velocidade
- As tres grandes frases da publicidade
- Morrissey quere ir a Eurovisión
- Prozac e a sombra do 68
- Dame algo
- Marketing, negocio, o xornalista e a estrela
-
▼
maio
(17)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário