Informática, literatura e maledicencia

Hai que ver o ruín que é a peña, despachándose a gusto con esa escritora egrexia, transgresora, moderna, intelixente e lúcida que é Lucía Etxebarría, a quen, aseguran, gústanlle os negros tanto como a Ramoncín (os negros da literatura, enténdese, os que escriben por ti, aínda que a frase pode ter un agudísimo doble sentido, claro). Raro é que non dixeran nada de Juan Manuel de Prada, ese outro xenio contemporáneo.
De quen si se lembraban era de Ana Rosa Quintana, porque a Lucía pasoulle o mesmo que á popular presentadora: deulle a unha tecla do ordenador e tiña un libro de 800 páxinas. A informática avanza que é unha barbaridade.