De todas as crónicas que nos tragamos esta mañán (somos uns viciosos) quedámonos cunha na que lle chamaban a Guardiola aprendiz de bruxo. Non se fabricou ningunha enrevesada táctica, non, só puxo a Messi flotando entre liñas. Xa lle podían facer a marcaxe que quixeran; apenas puido ensaiar os seus vertixinosos caneos hacia a portería, pero axudou a osixenar suficientemente o campo do rival, con balón e sen balón. Por se os seareiros non estaban satisfeitos, buscou as costas do adversario, gravitou en soberbio escorzo e rematou ese centro que lle viña con selo de outro planeta.
O balón foi para Xavi e Iniesta, e cando Xavi e Iniesta collen o balón non hai partido. Era un pracer supremo ollar como o recibían, tranquilamente: as pernas dos defensas ingleses comenzaban a dubidar e unha pregunta imposible debuxábaselles na fronte: ¿por ónde vai saír este carallo? Sentella nejra.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
maio
(28)
- Almodóvar enfadouse con El País
- A crónica
- Marabilloso Barça
- Pendente
- Non temos remedio
- Munich air disaster 1958
- E se a Sarkozy lle da por invadir España?
- Elvira, rosario de voitres
- A censura sempre foi graciosa
- Por favor, non merquedes nin leades La Voz de Galicia
- A carraxe impídenos
- Novo Mac Pro
- Darren Hayman no Templo
- O teatro da lingua
- Perfume
- Promoción única
- Cómo gozamos cando nos dan polo cu
- Papi, ¿por qué se enfadan esos señores?
- Debate sobre o estado da nación
- Non comentamos máis
- Escribimos porque somos uns drogatas
- Alta cultura
- O cromo de cando somos críos
- Pasou o Barça
- Quen traza a raia
- A idea está consumida
- A vida é un cortello
- A humillación non conta
-
▼
maio
(28)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário