Pendente

Nontronte detiamonos con brevedade e rapidez na coprofaxia que practicaba a nosa escritora máis internacional (coprofaxia: típica palabra que aprendes no instituto e non empregas máis... ata hoxe), dona dese autor (”auteur”) cosmopolita chamado Muñoz Molina, residente en Manhattan, quixotesco valedor da lingua de Cervantes no mundo. A nosa escritora máis internacional voaba en círculo sobre os cadáveres exquisitos (nós tamén lemos tres libros, o que pasa que dous non coinciden) de Benedetti, del Pino e Vega, ademáis de no marido da colega. Nin rastro de Javier Ortiz.

¿Qué pasa? ¿Non se pode mentar o seu sensato nome na desquiciadamente influente redacción de El País? Non vaia ser que aos neoirquinos lles pegue por ler algún artigo seu (de Ortiz, queremos dicir), quita-quita.

Non crean que nos molesta, o que nos molesta é que moito “intelectual de esquerdas” practique a mesma relixión que a nosa escritora máis internacional.

E con esto pechamos o tema, xa lle adicamos máis tempo do que merecía.
<>