Os tipos baten na cinta,
ese anteface infinito,
sol de moedas de tinta
para a máquina, maldito.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
junho
(31)
- A independencia de Brasil
- O maxisterio do ex presidente
- Ronaldo vai cambiar de país
- A docencia da demandante e os marcos
- A fogueira de Fabio Capello
- O negocio das estrelas esixe horas de ximnasio
- Lévome o mando Wii ao G-8
- O dubidoso mérito das marcas
- O sexo de Sergio Ramos
- Iniesta, gracias a Deus, é de Fuentealbilla
- Día Hpnotiq da música
- Haiku
- Kim Il Sung é un tipo fantástico
- O porteiro que lía a Mao
- A discografía de Jolie Holland
- Todos somos adestradores (mal español)
- Retrato idealizado de tres anciáns
- Todas as lendas urbanas
- O volume da vuvuzela
- Antón está de viaxe (VIII)
- Heinrich Neumman e os seus intelectuais especializ...
- Un muro de ruido para pintar mensaxes frustradas
- Os mercados vistos por un parvo que non pisou Medi...
- Un dos grupos máis usados en anuncios de televisión
- Haiku
- Tarifa plana para hippies
- O amor imposible de Nicolas Sarkozy
- Bill Gates abriume os ollos
- Cuarteta de Mercurio
- Haiku
- Os que non comprenden a Israel son uns burros
-
▼
junho
(31)
Outro
A seguir
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário