Un muro de ruido para pintar mensaxes frustradas

Hai polémica, ou indignación, porque Rage Against the Machine actúa en Rock in Rio; unha banda de explícita ideoloxía anticapitalista nun festival que é a quintaesencia do poder fagocitador do sistema (que en realidade xa non precisa fagocitar nada), un negocio mastodóntico onde o valor da música programada equivale ao número de hamburguesas consumidas durante a súa celebración. Creouse un grupo en Facebook pedindo que a banda suspenda a actuación. Fermín Muguruza opina: "¿Estrellas rojas, uniformes de Guantánamo, la Internacional, el Che Guevara, Killing in the name y puños cerrados en el Festival Rock in Rio? Una vez más, la economía de mercado gana y nosotros perdemos, sí, todos los ilusos que nos creíamos a Rage Against The Machine. En Rock in Rio, sólo veremos una autoparodia de lo que fueron. La banda sonará atronadora, el planteamiento estético será impecable, pero el discurso quedará completamente vacío".

O vasco non deixa de ser coherente, ben, o que non está tan ben é a indignación, a ridícula sensibilidade dunha xente esixíndolle ao grupo que non toque porque só o vai facer por cartos, levando non sei cántos anos sen sacar material novo; qué contrato asina un artista cos seus fanáticos, aos que ten prohibido decepcionar. Que non vaian a velo, que escenifiquen o seu trauma xuntándose nunha praza para queimar discos e camisetas. Ademais, Zack de la Rocha, o cura da parroquia, pode argüir que aproveitan para que as súas proclamas cheguen a máis público, dinamitando o sistema dende dentro.
<>