Heinrich Neumman e os seus intelectuais especializados

Ola, o meu nome é Eleuterio, Eleuterio Couto. Son labrego dende que nacín. Aos 34 anos viñeron pola aldea uns profesores que eran socialistas e querían ensinar a quen quixera os rudimentos da lectura e a escritura; foi como unha aparición bíblica, montados en burro e enroscados, ou enrocados, non sei, nunha palestina, como María Dolores de Cospedal. Dicían que a cultura era a mellor arma para enfrontarse á explotación e á pobreza. Aprendín a ler, mesmo aprendín qué significaba o meu nome (en qué carallo estaría pensando o meu pai, que se chamaba José). Deixei muller (que non quixo aprender a ler) e seis fillos e partín para loitar pola República alá onde puidera. Rematei en Madrid. Morrín o 6 de febreiro de 1937, na batalla do Jarama.

Agora, 73 anos despois, gracias ás novas tecnoloxías, eu e os meus compañeiros podemos ver na fosa "Cultura contra la impunidad", o arrepiante vídeo que grabaron os intelectuais da democracia española, os que esixen a rehabilitación do xuíz Garzón; Almodóvar, Maribel Verdú e toda esa xente intelixente e comprometida amiga do rapaz da cella. O vídeo arrepiante é, eu non me remexo aquí embaixo, pero non estou seguro de porqué é realmente arrepiante; hai algo que non me cadra. Xa mo dicía a miña muller: ¿ónde vas ti, Eleuterio, se ti non entendes deso?
<>