Fuxo dos manifestos como da peste negra ou dos locais que pisa o presidente da Xunta (desculpen a redundancia). Asinei, sen embargo, os medios galegos importan. Se o asasinato está castigado pola lei, haberá que recurrir a este tipo de accións. Mais non fiquen satisfeitos dunha presumible boa acción; lean o texto, do que extraio este parágrafo:
“Algo falla nun país onde tanta xente se declara amante da súa lingua ou tantas empresas utilizan a galeguidade para posicionarse nos mercados, pero logo non hai nin lectores nin anunciantes para os medios que se fan en galego.”
Ou sexa, que a culpa non é para nada exclusiva do señor Feijóo nin de Fernández-Yo-Acuso-Latorre. Os que traballan en publicidade algo saben.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
setembro
(38)
- Segunda estimación da folga
- A gracia do espírito é negociable
- Primeira estimación da folga
- Os deportistas de élite tampouco chegan a fin de mes
- En apoio aos traballadores
- Edificio de esnobs
- Antón está de viaxe (X)
- Eloxio do pan e o allo
- A vespa incombustible
- A noite de auga
- Qué guapo deixaron o logo
- Haiku
- Bigotes de gato
- Fixo que Bob Woodward tamén toma a súa medicación
- Munición para o inimigo
- Qué fixeches, Uj
- Non descansará ata que consiga arruinarnos
- Leccións de xeografía sentida
- Teoría da cor de Visa
- Italia seica é un país pobre
- Ela está decidida
- O compoñente místico da reforma laboral
- O primeiro é o restaurante
- Se aínda estiveran calados
- A liña viguesa do tempo
- O eloxio forzadísimo
- Cabal
- O presidente pasa do traballo
- A columna errada
- Ante a desaparición dos medios galegos
- Un asasinato ben suave
- Haiku
- Os deseñadores de Apple son humanos
- A colonia inevitable
- Unha pequena alegría
- Imos a Iraq co sentido de Feijóo
- Haiku
- Haiku
-
▼
setembro
(38)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário