A columna errada

Non me gustou a columna de hoxe de Isaac Rosa. Debe ser a primeira vez dende que o leo. Escribe sobre a prohibición de fumar en espacios públicos esaxerando (mal), cargado de prexuicios. Eso de chegar a casa apestando a tabaco por tomar un café ou que o viciño non aguanta a saír do ascensor para prender un cigarro non se corresponde con normas de convivencia que a crecente preocupación pola saúde e a lei nos foron empurrando a aceptar. Ninguén fuma nun tren, bus, avión ou ascensor (será o seu viciño). Á hostalería obrigóuselle, en moitos casos, a gastarse unha pasta en reformas para illar aos que fumamos dos que non fuman; aceptámolo, mais agora considérase esa medida insuficiente, non se vai poder fumar en ningún bar e os propietarios síntense estafados. Si, mamá Estado toca moito os collóns e papá Estado recauda.

Admite que os non fumadores se volveron cada vez máis intolerantes, en plan pois si, e o digo coa cabeza moi alta, xa nos tocaba, logo de séculos intoxicados, agora por fin podemos respirar un ar limpo! (tío, reláxate). Remata poñendo o exemplo da avanzada Francia, o que me lembrou a aqueles emigrantes retornados que te contaban o impolutas que estaban as rúas en Suíza. Pois vale, qué ben, pedirei o pasaporte suízo para non pasar por porco.

Podía pasar un bo intre lendo ao seu ex compañeiro de xornal, Rafel Reig, aquí, que empalma con tino o dos mineiros chilenos co asunto que nos ocupa, apoiándose nun artigo de Juan Benet de 1988 do que deixa o enlace.

Lémbrame Rosa a esos moralistas de esquerdas que van por aí dicíndolle á xente cómo se debe guiar na vida, porque un mundo xusto constrúese dende o propio exemplo; qué comer e qué non, deixar o tabaco, a manifa ás doce en punto, música de-ca-li-da-de. Algunhas (algunhas) destas e outras normas poderán saltarse en horas sinaladas, permitíndose bailar unha canción de David Bisbal (de paso, presúmese de non ter prexuicios), tomar un par de copas e pedirlle un pitillo ao amigo díscolo (de paso, sermonéase).
_