Non hai moito discutían moito os políticos sobre memoria histórica. Nós estamos radicalmente en contra. Esiximos ignorancia, amnesia. Silencio, en definitiva. Aquí e en calquera parte do mundo. O sábado, 11 de setembro, aniversario do golpe de estado que acabou coa vida de Salvador Allende e a democracia chilena, o presidente multimillonario Sebastián Piñera, abriu a boca, como non. Abriu a boca non só para comer ben, tamén para soltar babosadas ferintes, como que aquelo foi o “desenlace previsible” dunha “democracia enferma”, facendo un chamamento a non ficar atrapados en “querellas y visiones” do pasado.
Está ben. Está ben. Non o discutiremos porque acatamos todas e cada unha das medidas que a oligarquía toma para esquilmar a posible decencia deste planeta. É tanto pedir, logo, que permanezan calados? Aínda precisan rirse con esa necedade criminal?
Si, Pinochet é un fillo de puta, pero é o noso fillo de puta. Claro que si, amigo Kissinger, qué razón tiñas.
Neruda deixou escrito como final das súas memorias:
“Tenían que aprovechar una ocasión tan bella. Había que ametrallarlo porque jamás renunciaría a su cargo. Aquel cuerpo fue enterrado secretamente en un sitio cualquiera. Aquel cadáver que marchó a la sepultura acompañado por una sola mujer que llevaba en sí misma todo el dolor del mundo. Aquella gloriosa figura muerta iba acribillada y despedazada por las balas de las ametralladoras de los soldados de Chile, que otra vez habían traicionado a Chile.”
Morreu 12 días despois, o puto estalinista.
Unha visión do pasado, claro, simplista e sentimentalista.
Gracias a políticos da categoría de Piñera, Obama, Zapatero, Feijóo, Aznar, Blair... O seu verbo, os seus libros, seguirán iluminando os nosos escuros días.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
setembro
(38)
- Segunda estimación da folga
- A gracia do espírito é negociable
- Primeira estimación da folga
- Os deportistas de élite tampouco chegan a fin de mes
- En apoio aos traballadores
- Edificio de esnobs
- Antón está de viaxe (X)
- Eloxio do pan e o allo
- A vespa incombustible
- A noite de auga
- Qué guapo deixaron o logo
- Haiku
- Bigotes de gato
- Fixo que Bob Woodward tamén toma a súa medicación
- Munición para o inimigo
- Qué fixeches, Uj
- Non descansará ata que consiga arruinarnos
- Leccións de xeografía sentida
- Teoría da cor de Visa
- Italia seica é un país pobre
- Ela está decidida
- O compoñente místico da reforma laboral
- O primeiro é o restaurante
- Se aínda estiveran calados
- A liña viguesa do tempo
- O eloxio forzadísimo
- Cabal
- O presidente pasa do traballo
- A columna errada
- Ante a desaparición dos medios galegos
- Un asasinato ben suave
- Haiku
- Os deseñadores de Apple son humanos
- A colonia inevitable
- Unha pequena alegría
- Imos a Iraq co sentido de Feijóo
- Haiku
- Haiku
-
▼
setembro
(38)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário