"É inevitable que certos autores se sintan en minoría, xa que moitas veces elixen códigos minoritarios. Pero sería perigoso no caso das minorías ter sentimentos de épica ou de elitismo. Formar parte dunha minoría non supón un valor especial. Por iso, contentarse con comunicar só para unha minoría non debería ser síntoma de mérito ou valentía creativa".
Miguelanxo Prado
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
setembro
(38)
- Segunda estimación da folga
- A gracia do espírito é negociable
- Primeira estimación da folga
- Os deportistas de élite tampouco chegan a fin de mes
- En apoio aos traballadores
- Edificio de esnobs
- Antón está de viaxe (X)
- Eloxio do pan e o allo
- A vespa incombustible
- A noite de auga
- Qué guapo deixaron o logo
- Haiku
- Bigotes de gato
- Fixo que Bob Woodward tamén toma a súa medicación
- Munición para o inimigo
- Qué fixeches, Uj
- Non descansará ata que consiga arruinarnos
- Leccións de xeografía sentida
- Teoría da cor de Visa
- Italia seica é un país pobre
- Ela está decidida
- O compoñente místico da reforma laboral
- O primeiro é o restaurante
- Se aínda estiveran calados
- A liña viguesa do tempo
- O eloxio forzadísimo
- Cabal
- O presidente pasa do traballo
- A columna errada
- Ante a desaparición dos medios galegos
- Un asasinato ben suave
- Haiku
- Os deseñadores de Apple son humanos
- A colonia inevitable
- Unha pequena alegría
- Imos a Iraq co sentido de Feijóo
- Haiku
- Haiku
-
▼
setembro
(38)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário