O presidente pasa do traballo

Había dúas demandas de emprego. Unha era de sepultureiro, o enterrador de toda a vida; outra para formarte como empregado nunha morgue, recibindo clases do que chaman tanatoestética, tremendo palabro, e, conste en acta, educación. Agora resulta que os mortos precisan educación, man esixente para que non estraguen o seu propio funeral.

- Vostede compórtese cando veñan a familia e os amigos a darlle o derradeiro adeus. Xa sabe, as mans xuntas sobre o peito e caladiño, como Alain Delon na portada de “The Queen Is Dead”.
- Non me da a jana; a familia resibirá a herensia pola que tanto esperaron, que non veñan faserme aora a pelota, e aos amijos, que son dous, xa lles dixen antes de estar aquí que se querían honrar a miña memoria quedaran na taberna.
- Non sexa así, Miro; ten que ser considerado cos seres queridos.

O mesmo que pensou Feijóo nun descoido, cagándose na puta nai que o pariu; menos mal que era presidente da Xunta de Galicia, non tiña que render contas de goberno.
_