O mercado laboral funciona, gracias ás medidas do goberno e a responsabilidade da patronal. Se tes o que se coñece por conciencia social, estás de sorte, porque non dan cuberto prazas en penitenciarías. Traballo fixo. Requisitos? Cun roubo pequeno xa te admiten, un bolso falso a unha vella pintada, ou queimarlle o coche ao conselleiro, algo así; tampouco tes que excederte porque aos grandes delincuentes xa sabemos que non os queren.
Que non se queixen os folgazáns, porque traballo hai. Se eso non é o teu, ademais, sempre podes acollerte á fórmula de Berlusconi: largarte ao estranxeiro e casar con alguén rico (en Italia, agás el, deben ser todos pobres).
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
setembro
(38)
- Segunda estimación da folga
- A gracia do espírito é negociable
- Primeira estimación da folga
- Os deportistas de élite tampouco chegan a fin de mes
- En apoio aos traballadores
- Edificio de esnobs
- Antón está de viaxe (X)
- Eloxio do pan e o allo
- A vespa incombustible
- A noite de auga
- Qué guapo deixaron o logo
- Haiku
- Bigotes de gato
- Fixo que Bob Woodward tamén toma a súa medicación
- Munición para o inimigo
- Qué fixeches, Uj
- Non descansará ata que consiga arruinarnos
- Leccións de xeografía sentida
- Teoría da cor de Visa
- Italia seica é un país pobre
- Ela está decidida
- O compoñente místico da reforma laboral
- O primeiro é o restaurante
- Se aínda estiveran calados
- A liña viguesa do tempo
- O eloxio forzadísimo
- Cabal
- O presidente pasa do traballo
- A columna errada
- Ante a desaparición dos medios galegos
- Un asasinato ben suave
- Haiku
- Os deseñadores de Apple son humanos
- A colonia inevitable
- Unha pequena alegría
- Imos a Iraq co sentido de Feijóo
- Haiku
- Haiku
-
▼
setembro
(38)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário