Malí e os porcos áulicos

Hoxe, curioseando, entereime de que Toumani colaborou nun par de discos de Ketama. Asunto nada delicado. Os Ketama son uns subnormáis advenedizos que se forraron coas flexibles etiquetas da “fusión”, o "nuevo flamenco" e a “world music”, que tanto vale para músicos soberbios como para trepas e necios, e logo se largaron para Miami, pero saír nos seus discos debe ser unha publicidade abondo efectiva.
Malí, antiga colonia francesa, é unha factoría que exporta músicos con talento sobre todo ao que foi a súa metrópole, claro. Mágoa que precisen “contactos” tan noxentos.


Ollo: non por facer pop para vender millóns de discos es malo, pero eu aos Ketama non os trago.

Ali Farka Touré, outro que tocaba a kora do demo pero que tirou máis hacia o blues eléctrico, sen complexos, era outro monstro.

Ketama son dos que “colaboran” con xente “humilde” “para aprender” e “para axudar na medida do posible”. Xente con moi boas intencións e un corazón de ouro (24 kas).