Esta foto é de Ernesto Bazán, un siciliano que viviu e fotografiou Cuba durante 14 anos (casou alí). Está a presentar o primeiro libro dunha triloxía sobre a experiencia, que é a experiencia do pobo cubano, non a súa; non hai ideoloxía nin denuncia, non hai xornalismo nin máis literatura que o seu amor ao branco e negro. O primeiro que confesa é que el non é “un predicador”, e que atopou na Habana a súa infancia en Palermo.
Aos de El País interésalles contar que foi expulsado da illa en 2006 por impartir talleres de xornalismo. A ver se nos queda claro dunha vez, mentras o utilizan sen cortarse, aproveitando que o rollo freudiano xa non vende.
_
Nenhum comentário:
Postar um comentário