O gas dos desconfiados

Aos investigadores non lles queda máis remedio que chorar nas distintas administracións para financiar as súas investigacións, a non ser que o que investiguen sexa de interés multinacional, como semella o caso deso que chamaron O Gran Burato, a uns quilómetros da costa. Foi a Consellería de Industria quen se puxo en contacto cos investigadores para preguntarlles cántos cartos precisaban. Mal rollo. Aceptamos vivir colonizados por unha cultura que dá noxo, unha cultura resumida nas películas e series de televisión norteamericanas e nas receitas económicas do FMI. Aceptámolo, pero xa non sei se aceptaríamos unha invasión militar. Ao mellor aí abaixo non hai máis que dúas bombonas de butano dun pesqueiro afundido, e sería peor, porque a explotación do xacemento apunta ao oligopolio das petroleiras. U-lo gas?

Érgueste pola mañán e ollas a US Navy na boca da ría. En Santiago, o edificio de Historia empregaríano de cárcere, e o de Mediciña de hospital psiquiátrico, para reprimir aos catro insurxentes bloqueiros que Feijóo en primeiro lugar tacharía de perigosos e trasnoitados. O gas é de todos. O gas é progreso para todos. Cajo no jás. Estou delirando, obviamente, pero non pensen que lle andamos tan lonxe.
_